Bijzondere urbex locatie, en een spannende ervaring

Yes, het is weer zover. We gaan eindelijk weer foto’s maken en dit keer staat Sanatorium du Basil op de kaart. Jan staat zoals altijd op de afgesproken tijd klaar. En dat is vroeg namelijk om 7 uur! Urbex is geen uitslapen, maar vroeg opstaan en gaan!

Na een trip van bijna 3 uur rijden komen we aan bij een locatie wat lijkt op een  bejaardentehuis met een enorm bos ernaast. We zetten onze auto op de parkeerplaats en hopen ongezien op het terrein van Sanatorium du Basil  te komen. We gaan snel de auto uit, pakken de camera spullen en lopen rustig alsof er niets aan de hand is.

Sanatorium du Basil urbexHet vooraanzicht

Waarom staat deze urbex locatie leeg?

Wauw, wat een verschrikkelijk mooie locatie vanaf de buitenkant gezien. Waarom staat dit prachtige gebouw leeg? Het blijkt dat het sanatorium overbodig is geworden omdat de tbc-patiënten steeds beter behandeld konden worden. Het heeft nog enkele jaren gefunctioneerd als ziekenhuis en van 2010 tot 2013 hebben hier vluchtelingen gezeten. Daarna werd het pand gesloten en werd het interessant voor urbex fotografen en helaas ook voor vandalen.

Na we op het terrein kwamen moesten we op zoek naar een ingang. Dit heeft nog even geduurd vanwege de omvang van het terrein. Uiteindelijk was er gewoon een deur open en konden we beginnen met het maken van urbex foto’s. 
Binnen zag alles er nog redelijk goed uit maar de binnenkant van Sanatorium du Basil is niet de meest interessante locatie voor foto’s. Dit komt mede doordat het een vrij nieuw pand is, en daarom minder fotogeniek. Natuurlijk waren er wel leuke kamers te vinden en was er de uitdaging om hoog in de toren te klimmen. Ook was er een lange trap die naar een soort van zolder liep. Ik klom naar boven…

de befaamde trapDe befaamde trap

Zijn we niet alleen?

Maar op dat moment hoorden we stemmen. Meerdere stemmen die steeds luider werden en daarom gingen we ons snel verstoppen. Is het de politie? Andere fotografen?

Jan stond nog beneden en gaf aan dat hij zich ging verstoppen. Helaas maakte de trap waarmee ik naar boven ben geklommen veel geluid. Daarom was het niet slim om eerst naar beneden te klimmen. Misschien zat ik hier wel goed? Want als je naar boven kijkt, zie je een donkere ruimte, niemand kon mij zien!

de donkere zolderDe verstopplaats

Het moment

Ik zit in het donkere hol en hou me angstig stil. De stemmen komen dichterbij en zijn bijna bij de trap. Op dat moment hoor ik één van de personen zeggen “”Hey, hier kan je ook naar boven”. Mijn angst ging weg en kreeg het idee dat het andere fotografen zijn. Op dat moment steek ik mijn hoofd voorzichtig uit de donkere ruimte naar beneden om te zien of er iemand staat. En het eerste wat er gebeurd was een luid geschreeuw!

Het waren dus twee dames waarvan er één in de donkere ruimte keek en daar uit het niets mijn gezicht zag. Ze schrok zich werkelijk kapot! En ze heeft 10 minuten moeten bijkomen. Maar de angst was weg, en we konden er met zijn allen uiteindelijk hard om lachen. Het waren net als ons 2 fotografen die foto’s kwamen maken.

het blauwe badDe badkuip

Sanatorium du Basil zolderSanatorium du Basil zolder

urbex fotografie Sanatorium du Basil Urbex fotografie Sanatorium du Basil

verlaten rolstoelVerlaten rolstoel

Conclusie

Sanatorium du Basil staat op dit moment te koop of is inmiddels al verkocht. Wat ik begrepen heb is dat ondertussen het vandalisme hoog is en daarom Sanatorium du Basil niet interessant meer is voor urbex fotografen. Het was niet de leukste locatie voor foto’s maar qua ontdekken en het verhaal met de dames hebben wij toch een leuke fotografie middag gehad.

Ps: de elektriciteit deed het nog dus de lift & douche konden gebruikt worden.

Sanatorium du Basil